۱۳ اسفند ۱۳۸۷




دیروز سر کلاس بحث بود که به بچه ها تا تو حول و حوش سن مهدکودک هستن و هیچ آمادگی ذهنی و روحی برای بخشش و تقسیم کردن چیزاشون ندارن سیخ می زنیم که اسباب بازیت رو به فلانی دادی؟ شکلاتت رو بده به بیساری. یه ماچ بده به خاله. دست بده به عمو. بده ببخش تقسیم کن ناز باش مهربون باش. بعد همین که می رن مدرسه و وقتشه که یاد بگیرن خیلی چیزا رو تو کله شون می کنیم که از همه بهتر و مودب تر و خوش تیپ تر و خوش لباس تر و آقا تر و خانم تر و صاحاب چیزای بهتر و با کلاس ترو نمره های بهترو عزیز دردونه تر معلم وکلاس های اضافی بیشتر و مامان بابای پولدارتر و خونه بهتر و مسافرت شیک تر و .... شوتشون می کنیم به دنیای رقابت های صناری. به دنیای ًُُتر و ترین شدن های ترسناک.

search