دلم می خواد یه پست یکی دو خطی بنوسم
مثلا این که من عاشق این تابستونی هستم که داره کم کم می رسه
چون پسرک می تونه لباس لختی هاش رو بپوشه و من هی گازش بگیرم و ماچش کنم و بچلونمش و بمیرم از خوشی
مثلا اینکه دلم برای امنیت خونه مامانه و برادر بزرگه و خاله هه تنگ شده بد جوری
مثلا اینکه اصلا خوشحال نیستم فارغ التحصیل شدم چون دلم برای مدرسه تنگ می شه تا سال دیگه که دوباره شروع کنم
مثلا اینکه من و لابد خیلی از مهاجرهای دیگه بی خانمان های ابدی هستیم ابدی ابدی ابدی
مثلا اینکه جمعه امندا و پیتر میان اینجا می خوان غذای ایرانی بخورن من نمی دونم چی بپزم
مثلا اینکه
انسان زاده شدن تجسّد ِ وظيفه بود:
توان ِ دوستداشتن و دوستداشتهشدن
توان ِ شنفتن
توان ِ ديدن و گفتن
توان ِ اندُهگين و شادمانشدن
توان ِ خنديدن به وسعت ِ دل توان ِ گريستن از سُويدای جان
توان ِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع ِ شُکوهناک ِ فروتني
توان ِ جليل ِ به دوش بردن ِ بار ِ امانت
و توان ِ غمناک ِ تحمل ِ تنهايي
تنهايي
تنهايي
تنهايي عريان.
انسان
دشواری وظيفه است.
(شاملو)
دشواری وظيفه است.
(شاملو)